ความรักของไม้บรรทัด...

posted on 21 Mar 2008 13:52 by marsblog
ไม้บรรทัด หนึ่งอัน เธอเห็นอะไรบ้าง

ด้านวัดที่เป็น " เซนติเมตร " กันด้านวัดที่เป็น " นิ้ว " ใช่ไหม

ด้านสองด้านที่ขนานกัน ด้วยระยะห่างที่สม่ำเสมอ

ความรักของไม้บรรทัดจึงดูเศร้า ๆ

เพราะ " เซนติเมตร " กับ " นิ้ว " ยืนอยู่คนละฝั่ง ไม่เคยลากมาบรรจบกัน



ความรักของเธอ - - เป็นเหมือนความรักของไม้บรรทัดหรือป่าว

รักกัน แต่ไม่ได้ยืนอยู่ฝั่งเดียวกัน

รักกัน แต่ไม่มีสิทธิ์แลกหัวใจกัน

กลายเป็นความรักบนเส้นขนานที่ไม่มีวันได้รวมกันเป็นหนึ่ง



ถ้ามองความผูกพันในแง่ดี มองชีวิตในแง่บวก

ความรักของไม้บรรทัดก้ออาจจะไม่ได้เศร้าทั้งหมด

และการที่เธอกับเขา ต่างคนต่างเดินไปบนเส้นขนานสองเส้นนั้น

ก็ยังพอมีเรื่องให้น่าดีใจอยู่

ดีใจ - - ที่น้อย ๆ คนสองคนก้อยังมุ่งหน้าไปในทิศทางเดียวกันไม่ได้ต่างคนต่างไป

มีระยะห่างที่เท่าเดิม ไมาได้ไกลกันมากขึ้นกว่าเดิม



ความรัก - - ไม่ได้มีแต่รูปแบบเดียวจริง ๆ

คนที่เจอกับรักแท้ เจอกับรักที่ได้อยู่ใกล้ และสามารถแลกใยกันนั้น จึงถือว่าเป็นคน
โชคดี


แต่ไม่ไช้ทุกคนหรอกที่เกิดมาแล้วจะได้รับโชคอันนี้

ความรักนั้น - - บางครั้งเราเองก้อออกแบบมันไม่ได้

และความรัก - - ก้อไม่ได้เกิดขึ้นกับชีวิตเราได้บ่อย ๆ

ฉะนั้น ขอบอกเธอเอาไว้ตรงนี้เลย

ถ้าวันหนึ่งเธอมีโอกาสได้พบความรักแบบไม่บรรทัด

แม้มันจะทำให้เศร้าบาง เหงาบ้าง ก้ออย่าได้หักหรือทำลาย

ให้คิดและเชื่อว่าถึงจะเดินขนานกัน

แต่เธอกับเขาก้อยังอยู่บนไม้บรรทัดอันเดียวกัน และหายใจภายในโลกเดียวกัน

แค่นี้ก้อคุ้มค่าในการเกิดมาแล้ว

โลกกลม ๆ ใบนี้ ไม่มีอะไรที่ได้มาฟรี



ในโลกกลม ๆ ใบนี้ไม่มีคำว่าแน่นอน ความปรารถนาอย่างแรงกล้ว นั่นแหละคือเหตุผล


คนเราเมื่อม้าตาย ก็ต้องลงเดิน คนเราจะไม่ต้องใช้สมองเลย ถ้าพูดแต่ความจริง


ท้อแท้ได้แต่อย่าท้อถอย อิจฉาได้แต่อย่าริษยา พักได้แต่อย่าหยุด


เหตุผลของคน ๆ หนึ่ง อาจจะไม่ใช่เหตุผลของคนอีกคนหนึ่ง


ถ้าคุณไม่ลองก้าว จะไม่มีวันรู้เลยว่า ข้างหน้าเป็นอย่างไร ปัญหาทุกอย่าง ล้วนอยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้น


น้ำใจส่วนน้ำใจ เหตุผลส่วนเหตุผล เรื่องดีหรือเรื่องร้ายทางที่ดีบอกกันก่อน


หนทางยาวไกลนับหมื่นลี้ ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกก่อนเสมอ


เราจะเห็นค่าความอบอุ่น ก็ต่อเมื่อเราผ่านความเหน็บหนาวมาแล้ว


อันตรายที่สุดสำหรับชีวิตคนเรา คือ การคาดหวัง เริ่มต้นดีแล้ว ลงท้ายก็ต้องดีด้วย


สวรรค์นั้นพึ่งยาก คนนี้นพึ่งยากกว่า อย่ายอมแพ้ถ้ายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่


จงใช้สติ อย่าใช้อารมณ์ เบื้องหลังความเข้มแข็ง สมควรมีความอ่อนโยน


เบื้องหลังของสติ สมควรมีอารมณ์ ไม่มีคำว่าบังเอิญในเรื่องของความรัก มีแต่คำว่าตั้งใจ


ยินดีกับสิ่งที่ได้มา และยอมรับกับสิ่งที่เสียไป หลังพายุผ่านไป ฟ้าย่อมสดใส หลังผ่านปัญหา จะรู้ว่าปัญหานั้นเล็กนิดเดียว


ไม่เป็นขุนนางนะได้ แต่ไม่เป็นคนไม่ได้ มีแต่วันนี้ ที่มีค่า ไม่มีวันหน้า วันหลัง เมื่อวานก็สายเกินแก้ พรุ่งนี้ก็สายเกินไป


"อย่าหวังจะได้รับความรักจากคนที่คุณรัก เพราะคนที่คุณรักไม่ได้รับคุณหมดทุกคน


เพียงขอให้คุณได้รู้สึกว่าคุณได้ทำดีกับเขาที่สุดเท่าที่คุณอยากทำโดยไร้ข้อแม้


ข้อผู้มัด หรือสิ่งตอบแทนต่าง ๆ และหากจะหวังแม้เพียงนิด


ก็หวังเพียงแค่ให้คนที่คุณรักนึกถึงคุณเป็นคนแรกในยามที่เค้าสุข


เศร้า เหงา หรือต้องการกำลังใจ ก็เพียงพอแล้ว"


- เพื่อนทั่วไปไม่เคยเห็นคุณร้องไห้ เพื่อนแท้มีหัวไหล่ไว้คอยซับน้ำตาคุณ


- เพื่อนทั่วไปจะไม่รู้ชื่อพ่อแม่ของคุณ เพื่อนแท้จะมีเบอร์ของท่านไว้ในสมุดจดโทรศัพท์ของเขา


- เพื่อนทั่วไปจะถือขวดไวน์ติดมือมางานปาร์ตี้ของคุณ เพื่อนแท้จะมาแต่วันเพื่อช่วยเตรียมงาน


- เพื่อนทั่วไปอยากคุยกับคุณถึงปัญหาของเขา เพื่อนแท้อยากช่วยปัดเป่าปัญหาของคุณออกไป


- เพื่อนทั่วไปจะพิศวงในเรื่องโรแมนติกเก่า ๆ เพื่อนแท้สามารถเอเรื่องนี้มาอำคุณได้


- เพื่อนทั่วไปเวลามาเยี่ยมคุณจะทำตัวเยี่ยงแขก เพื่อนแท้จะตรงรี่ไปเปิดตู้เย็นและบริการตนเอง


- เพื่อนทั่วไปคิดว่ามิตรภาพจบลงเมื่อเกิดการทะเลาะถกเถียง เพื่อนแท้รู้ดีว่านั่นจะมิใช่มิตรภาพ จนกว่าคุณได้เคยวิวาทกัน


- เพื่อนทั่วไปคาดหวังให้คุณอยู่เคียงข้างเขาเสมอ เพื่อนแท้คาดหวังที่จะอยู่เคียงคุณตลอดไป

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก